Δραστηριότητες για νήπια: παιχνίδια για νήπια

Δραστηριότητες για νήπια: παιχνίδια για νήπια


Το παιχνίδι είναι η “εργασία” της παιδικής ηλικίας. Είναι το εργαστήριο μέσα στο οποίο τα παιδιά μαθαίνουν πώς δουλεύει ο κόσμος, ποιοι είναι, ποιοι μπορούν να γίνουν, και τι μπορούν και δεν μπορούν να κάνουν. Δεν είναι όλα τα παιχνίδια το ίδιο, ούτε στο στυλ τους ούτε στην επίδρασή τους. Παρατηρήστε προσεκτικά κάποια από τα διαφορετικά είδη παιχνιδιού με τα οποία ασχολείται το παιδί σας και θα δείτε πώς αντιλαμβάνεται τον κόσμο.



Συμβολικό παιχνίδι.


Για ένα βρέφος ή ένα νεαρό νήπιο, ένα τουβλάκι είναι ένα τουβλάκι. Αν έχει παραπάνω από ένα, μπορεί να τα στοιβάξει ή να τα αποσυναρμολογήσει. Όμως όταν γίνει περίπου δύο χρονών, μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί τουβλάκια για πολύ περισσότερα. Στα μάτια του μπορεί να γίνουν ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο ή ό,τι άλλο θέλει. Τα παιχνίδια γίνονται σύμβολα για άλλα αντικείμενα. Το παιδί σας μπορεί να προσπαθήσει να ταΐσει την κούκλα του σαν να ήταν κάποιο άλλο μωρό. Αν κοιτάξετε προσεκτικά, μπορεί να διαπιστώσετε ότι το κοριτσάκι σας μερικές φορές, κρατάει την κούκλα του ή το αρκουδάκι του με τον ίδιο τρόπο που κρατάτε εσείς εκείνο. Αυτός ο τύπος συμβολικής αναπαράστασης, δείχνει πόσο εκλεπτυσμένο γίνεται το μυαλό του παιδιού. Επίσης, του επιτρέπει να προετοιμαστεί ή να επεξεργαστεί, κάποια ίσως “τρομακτικά” για εκείνο γεγονότα. Για παράδειγμα, ένας έξυπνος γιατρός που πρέπει να εξετάσει τα αυτιά του παιδιού σας για μολύνσεις μπορεί να ξεκινήσει κοιτάζοντας τα αυτιά της κούκλας που έφερε η μικρή σας στην εξέταση. Αυτό επιτρέπει στο νήπιο να αναμένει τι θα του συμβεί και βοηθάει να απομακρύνει τα άγχη του.



Παράλληλο παιχνίδι.


Τα νήπια χρειάζονται φίλους στο παιχνίδι, αλλά παίζουν μαζί τους με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι παίζουν τα μεγαλύτερα παιδιά. Βάλτε δύο νήπια 18 μηνών το ένα κοντά στο άλλο με παρόμοια παιχνίδια, στο ίδιο δωμάτιο και θα παρατηρήσετε ότι δεν φαίνεται να προσέχουν πολύ το ένα το άλλο. Όμως αν κοιτάξετε πιο προσεκτικά, θα παρατηρήσετε ότι αν το ένα πιάσει ένα φορτηγό, είναι πολύ πιθανό και το άλλο να κάνει το ίδιο. Εάν το πρώτο παιδί κοιτάξει αυτό το φορτηγό και πει “όχι” (αγαπημένη λέξη ενός νηπίου), το δεύτερο είναι πιθανό να το μιμηθεί και να φωνάξει και αυτό “όχι”. Αν τα νήπια είναι αρκετά μεγάλα ώστε να έχουν πιο εξελιγμένες λεκτικές ικανότητες, μπορείτε να τα κρυφακούσετε να κάνουν κάτι που μοιάζει με κουβέντα η οποία δεν βγάζει νόημα, όπως “Σκυλάκι βόλτα αυτοκίνητο”, “Αυτό είναι μεγάλο φορτηγό!”, “Σκυλάκι πεινάει;”, “Το φορτηγό μου. Βρούμ βρούμ!”. Αυτό είναι ένα παράδειγμα παράλληλου παιχνιδιού. Διαφέροντας από τα μεγαλύτερα παιδιά που συνεργάζονται και επικοινωνούν διαφορετικά, τα νήπια παίζουν παράλληλα. Ενώ μπορεί να φαίνεται ότι παίζουν ανεξάρτητα, τα παιδιά αυτής της ηλικίας παρατηρούν το ένα τη συμπεριφορά του άλλου. Το παράλληλο παιχνίδι είναι συχνά ένα πρώτο βήμα για να διαμορφώσουν ισχυρές κοινωνικές σχέσεις εκτός οικογένειας. Οι παράλληλοι σύντροφοι στο παιχνίδι είναι οι πρώτοι φίλοι του παιδιού σας.



Φανταστικό παιχνίδι.


Μεταξύ των νεαρών παιδιών, η γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα είναι ευχάριστα θολή. Ένα μεγαλύτερο νήπιο ή ένα παιδί προσχολικής ηλικίας μπορεί να πολεμάει δράκους ή να πετάει στο φεγγάρι χωρίς να εγκαταλείπει το δωμάτιό του. Αν θέλετε να φτιάξετε ένα κάστρο σε ένα παιδί αυτής της ηλικίας, το μόνο που χρειάζεστε είναι δυο καρέκλες και μια κουβέρτα που θα ρίξετε πάνω τους. Το συμβολικό παιχνίδι εξυπηρετεί πολλούς σκοπούς και επεκτείνει τα όρια του παιχνιδιού. Επιτρέπει στο παιδί σας να εξερευνήσει νέες ιδέες και να βιώσει τη ζωή μέσα από μια άλλη οπτική. Ξεκινώντας γύρω στην ηλικία των τριών, το συμβολικό παιχνίδι συχνά επεκτείνεται στο να συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία φανταστικών φίλων. Αυτοί οι φανταστικοί φίλοι συχνά κάνουν πράγματα που το παιδί δεν μπορεί ή δεν τολμάει να κάνει. Ένας φανταστικός φίλος μπορεί να είναι πολύ απαιτητικός ή να μιλάει με αγένεια στους ενήλικες και τα μεγαλύτερα παιδιά. Μπορεί να έχει μαγικές δυνάμεις ή τρομερή δύναμη ή σοφία. Αυτός είναι ένας τρόπος για ένα παιδί να βιώσει τη ζωή από μια διαφορετική οπτική και να παίξει με την ιδέα της εξουσίας. Είναι επίσης ένας τρόπος να ρίξει το φταίξιμο σε κάποιον άλλο όταν π.χ. το παιδί χύσει χυμό στο περσικό χαλί. Παρόλο που η εμφάνιση ενός φανταστικού φίλου μερικές φορές ανησυχεί τους γονείς, κανονικά δεν θα έπρεπε. Μάλιστα, θα έπρεπε να πανηγυρίζεται. Έρευνα του Δρ. Τζερόμ Σίνγκερ στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ, έδειξε ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που είχαν φανταστικούς φίλους είχαν επίσης την τάση να έχουν περισσότερη φαντασία και πλουσιότερο λεξιλόγιο από τους συνομήλικούς τους που δεν είχαν. Επιπλέον, ήταν γενικά στη ζωή τους πιο χαρούμενα και τα πήγαιναν καλύτερα με τους συμμαθητές τους. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι, ότι αρκετά από αυτά τα παιδιά δεν είχαν μιλήσει στους γονείς τους για τους φανταστικούς τους φίλους.



Παιχνίδι συνεργασίας.


Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας κάνουν πρόοδο από το μοναχικό και παράλληλο παιχνίδι στο παιχνίδι συνεργασίας. Είναι σε αυτό το στάδιο που το παιδί σας μαθαίνει να ελέγχει σημαντικές καινούριες κοινωνικές δεξιότητες, όπως να μοιράζεται, να αλλάζει θέσεις, να υπακούει σε κανόνες και να διαπραγματεύεται. Αυτά είναι όλα πολύ δύσκολες συμπεριφορές να τις κατακτήσει ένα μικρό παιδί. Στο κάτω κάτω, σε αυτή την ηλικία, το παιδί σας πιστεύει ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος!



Μοίρασμα.


Όταν ένα παιδί προσχολικής ηλικίας θέλει κάτι, η ιδέα να το δώσει σε κάποιον άλλο του είναι σχεδόν ανυπόφορη. Το να μάθει να μοιράζεται γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο λόγω των διαφορετικών νοημάτων που αποδίδουμε στη λέξη “μοιράζομαι” (π.χ. αν ζητήσουμε από ένα παιδί να μοιραστεί τα παιχνίδια του, θα τα πάρει πίσω λίγο μετά αλλά αν του ζητήσουμε να μοιραστεί τα μπισκότα του δεν θα τα ξαναπάρει πίσω!). Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας μοιράζονται ευκολότερα, αν έχουν περάσει αρκετό χρόνο παίζοντας και δίνοντας κάτι σε έναν από τους γονείς τους, το οποίο παίρνουν αργότερα πίσω.



Αλλάζοντας θέσεις.


Οι επιθυμίες ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας είναι επείγουσες και άμεσες, δεν επιδέχονται αναβολή ή ματαίωση. Όταν θέλει κάτι, το θέλει ΤΩΡΑ! Το να αλλάζει θέσεις καθυστερεί την ικανοποίηση αυτή και αρχίζει να αντιλαμβάνεται πώς είναι να βρίσκεται στη θέση των άλλων παιδιών που παίζουν. Η συναισθηματική ταύτιση που έχει ήδη μάθει στο σπίτι και κατά το παράλληλο παιχνίδι, θα βοηθήσει. Υπακούοντας σε κανόνες.
Όλα τα μικρά παιδιά θέλουν να κερδίζουν στα παιχνίδια που παίζουν. Τα περισσότερα θα κάνουν ό,τι μπορούν για να κερδίσουν, ακόμα και αν χρειάζεται να κλέψουν λίγο. Ενώ οι ενήλικες μπορεί να τα καλομαθαίνουν, οι συνομήλικοί τους δεν θα το κάνουν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να λάβουν σημαντικά (και σκληρά) μαθήματα για τη σημασία που έχει το να ακολουθούν κανόνες.


Κάνοντας διαπραγματεύσεις.



Ποιος θέλει να πάει πρώτος; Πώς αποφασίζεις ποιο παιχνίδι να παίξεις; Ποιος θα είναι ο αρχηγός και ποιος βοηθός; Το παιχνίδι συνεργασίας απαιτεί το παιδί σας να δώσει αλλά και να πάρει, να συμβιβαστεί πάνω στο τι θέλει-κάτι που είναι δύσκολο να δεχτεί όταν νιώθει το κέντρο του σύμπαντος. Όταν το παιδί σας μπορεί να διαπραγματευτεί, να μοιραστεί, να αλλάξει θέσεις και να ακολουθήσει κανόνες, θα είναι σε καλό δρόμο να περιηγηθεί στη σχολική παιδική χαρά, το χορό του γυμνασίου, τη φοιτητική εστία και την αίθουσα συμβουλίου της εταιρείας. Για αυτό προσέξτε το παιδί σας όταν παίζει. Θα έχετε καταπληκτική κατανόηση όχι μόνο της κοινωνικής του ανάπτυξης αλλά και της ικανότητας του να σκέφτεται. Άλλωστε, είναι πολύ διασκεδαστικό.




Μπορεί επίσης να σας αρέσει:

Πάνες

Pampers Active Fit Premium Protection

Μένει πιο στεγνή και δεν "κρεμάει"